افسانه آه

آرزو یا رویا ؟

من می خوام یکی از آرزوهام را براورده کنم. باید کی را ببینم ؟ ار چه کسی بخوام ؟

یه صدایی داره از ته جمعیت به گوش می رسه . "می تونید خودتون را معرفی کنید "

من . با منید . خوب می بینید که یک دختر ۲۱ ساله .

" آرزوتون چیه ؟ "

من آرزوم اینه که با سوپرمن ازدواج کنم .

صدای قهقه جمعیت ...

---

منم شیرین

                   در پی فرهاد

" شیرین تر ین تلخی دنیا "

منم زیباترین نیمه پایانی فصل طلایی !

                                                             ومن ...

با صدای خش خش رهگذران بر برگهای عمرم

در هجوم پرتردد عروسکان کوکی

بی حضور رویا و پر از روز مرگ- ی

به تلخ ترین مزه گس دنیا رسیده ام .

بهتره نگم از کجا شروع شد . فقط یادم میاد هشت سالم بود که معنی و مفهوم زن بودن را فهمیدم.از همون روز بود که معنی دو کلمه دیگه رو  هم بهم فهماندنند . ظلم و تبعیض . این دو کلمه کلماتی است  که تا آخر عمر همراه یک جنس مونث ( ضعیفه ) باقی می ماند .

---

  نقش آفرینان این مطلب, مردان خسته و سرخورده و اخمالودی هستند که دیشب سه چار بار در سه چار قسمت از اتوبان ساوه, دیدمشان که ایستاده یا نشسته در کیوسکی که عجیب شبیه بود به اتاق اعتراف کشیشان مبلغی گرفتند از ما به عنوان عوارض, مبلغی که تنها هدیه اش به آنها سرطانی است که شاید در آینده ی دور یا نزدیک دچار بدن آنها بکندجوان بودند نقش آفرینان این مطلب و اکثرن خوش قیافه و خوش تیپ, خسته بودند نقش آفرینان این مطلب و اکثرن سیگارهاشان را با پک های عمیق می بلعیدند. جای آنها آنجا نبود, بازوانشان به کارهای دیگری می آمد, اما...شاید خوش شانس بوده اند نقش آفرینان این مطلب که این کار ملال آور و بدون پیچیده گی به داد شکم همسر و فرزندشان رسیده... این جور نیست؟

تا چند وقت دیگر گیت های پرداخت عوارض در اتوبان ها مکانیزه خواهند شد, جای بازوهای نقش آفرینان این مطلب را دستگاه های زبان نفهمی خواهند گرفت که کارت می خورند و اعتبار می بلعند آن وقت شکم هایی گرسنه خواهند ماند لابد, آن وقت کسانی که نق آفرینان بالقوه ی این مطلبند,آنان که شاید در آینده مردان خسته و اخم آلود و خوش لباس گیت های عوارض اتوبان بشوند "بی کار" می شوند...

 

کجاست مادر

دلگیر شدم . غرورم جریحه دار شد. هر روز توی خیابان به دنبال کشیدن نگاههای شهوت بار و هرزه مردانی که زنانشان مهر مرد دیگری را در دل دارند . مردانی که به لذت چند ثانیه ایی تمام مردانگی خودشان را می فروشند . و با حرکت باسن من سرشان را به افسوس چپ و راست می کنند.

کجاست مادر

خانه . مسکن . جای آرامش . ولی نه . از دست نگاههای بی ابا و حرکات سکسی برادر باید چادر پوشید ودر هنگام سال تحویل نزدیک شدن بوسه های پدرم به لبانم برای تبریک و لمس کردن من به هر بهانه .

کجاست مادر

---

و من که هنوز لذت به جان نکشیده ام

                                                    در باکرگی میمیرم

تا چشمان جواد

                        که مرا می پایید

تر شود

                                               که چرا نتوانست بمکد شیره جانم

و بکارد .....

و من مردم .

و

           کسی مزه گس           از

سینه ام نچشید.

تا در تابستان بدنم از خنکای لبانش تر شوم.

                                                                  مرداد ۱۳۸۵  شیراز

 

روزی دختری بودم

که ترس را در پشت روسری گلدار گره می زدم

و صدای هیچ کس

                        هیچ چیز

                  چشم من را از بهار نمی دزدید

و اما

قدم که سنگفرش را کج فهمید.

خود را در بستری لرزان

میان دیده یک مرد

                          ترسان

ولی او آرام و بی تپش

                             می چکید زهر در مرداب جانم.

می رساندم آب در جانش

                                  این من

باور ندارم ار آن تلخ شورانگیز نوشیدم.

                                                    در خوابم

 گره زدن روسری در بازار از ترسم

                                              نمی کاهد.

 

سلام

من تازه متولد شدم .همین الان . از تمام وبلاگهای دیگه دل کندم اومدم توی بلاگفا . من توی بلاگفا یک بچه ام پس منو راهنمایی کنید . هی با توام تویی که داری این مطلب رو می خونی.